Nieuwe 4x4 terrein in Den Haag een groot succes (20-11)

Het was aardig fris en erg mistig. Het zicht amper 50 meter op de binnenwegen en het bleef laag en dicht hangen. Onze bestemming bestond uit coördinaten in de schaduw van de Prins Clausplein, Den Haag. Juist door de dichte mist een mysterieus avontuur. We gingen het 'rimboe' in.

Eenmaal aangekomen bleek dat ALLE leden van de LRCH het bericht had gelezen dat er een nieuw terrein is gevonden. Misschien een beetje overdreven, maar het was gezellig druk! Zelfs om te parkeren om in te schrijven moest je wachten tot een auto het parkeerterrein afreed om een plekje voor je te maken. En dat was al een toer op zich! Een groot modder chaos. Lieren, banden die gewoon 'slicks' werden, diepe sporen en de klei, de klei.... Fantastisch om te zien en te beleven. En dan was je nog amper ingeschreven en stond je nog bij de clubtent gas te geven maar geen beweging!

Door een reparatie konden we onze 90 niet meenemen, dus zijn we een beetje onvoorbereid op komen dagen met de oude Disco. Op gewone, kleine wegbanden. Daar waar de geprepareerde auto's al moeite hadden met bepaalde stukken... Zoals altijd zijn er genoeg die willen helpen met een sleeplint of een lier. En volgens mij heeft iedereen wel één keer vast gestaan. Alleen al op de vlakke grond bij de clubtent. Maar de Offroad Commissie heeft weer z'n best gedaan om routes uit te zetten. Sommige waren behoorlijke tochten door lang gras waar je het gevoel had op safari te zijn. Andere blauwe paden werden al gauw omgetoverd tot rood. Ja, die geweldige klei. Steile 'bergen' moesten bedwongen worden. Diepe modder poelen. Voor iedereen was er wel een uitdaging. We zijn een aantal uren bezig geweest en hebben waarschijnlijk niet eens de helft van het terrein gezien. Door de mist kon je je moeilijk oriënteren, dus het terrein voelde enorm groot aan. Wel een beetje vreemd om door het riet te rijden in de nevel en ineens doemt er een Sprinter van de NS op, onderweg naar Utrecht? En daar achter zie je een vage schaduw van de snelwegen. Gelukkig konden we de lintjes volgen. Als het bolletje-pijltje was door het gras, dan waren we waarschijnlijk nu nog bezig om de verharde weg terug te vinden.

De clubtent was weer gezellig en warm, om je vingers even te ontdooien met koffie of een soepje. En je kwam natuurlijk ook tijd te kort om met iedereen even een praatje te maken. Dank aan de commissies voor het organiseren van weer een bijzonder offroad dag. We keken om ons heen en zagen alleen maar grote glimlachen tussen de honderden auto's. Drie woorden: voor herhaling vatbaar.

Tekst: Marcel Koning

Foto's:
• Thomas TD5
• Sander Toering
• Macro van de Peppel
• Dennis van Dokkum
• Muddy Boots